اشعار مناجات ماه مبارک رمضان | شب هفتم | حاج مجتبی روشن روان

پر شکسته ی من را ببین ، خدای کریم
ببین چگونه شدم مستکین ، خدای کریم

نشسه ام سر راهت مگر نظر بکنی
تویی غنی و منم خوشه چین ، خدای کریم

به هر که رو زدم اصلا به من محل نگذاشت
نزن تو روی مرا بر زمین ، خدای کریم

خمیده ، با سر زانو ، شکسته ، نادم
به سویت آمده ام این چنین ، خدای کریم

به یاد حرف اویسم ببخش عبدت را
که با غریبه شدم هم نشین ، خدای کریم

نریز آبرویم را به پیش چشم همه
نگیر بر گنهم ذره بین ، خدای کریم

اگر چه رو سیهَم عاشق علی هستم
شفیع من شده حصن حصین ، خدای کریم

به خاطر گل روی علی مرا بخشید
همین خدای رحیم و همین خدای کریم

علاج درد گناهم هوای کرب و بلاست
مرا ببر به بهشت برین ، خدای کریم

بهانه دارم و دلتنگ کف العباسم
شبیه حضرت ام البنین ، خدای کریم

فدای آن لب خشکیده که صدا میزد
به زیر چکمه ی مردی لعین ، خدای کریم

document.currentScript.parentNode.insertBefore(s, document.currentScript);


دیدگاه ها